Σπύρος Πιστόλας
.
Ο Λαλάς μου Σπύρος Πιστόλας.
του Γιάννη Πιστόλα
Αποφάσισα να κάνω αυτό το αφιέρωμα στον Θείο μου τον Σπύρο, αδελφό του πατέρα μου, αφενός λόγω της ιδιαίτερης σχέσης που μας συνδέει, αφετέρου γιατί θυμάται πάρα πολλά στοιχεία και έχει το δικό του χαρακτηριστικό τρόπο για να τα αφηγείται, θεωρώντας ότι έτσι αποτίω φόρο τιμής τόσο στο σόι μας (Πιστολαίοι ή Πιστιολαίοι ή Μπιστιολαίοι), το οποίο είναι εξαπλωμένο σε όλη την Ελλάδα, όσο και στη μνήμη του παππού μου και του πατέρα μου..
●●●.
Γεννήθηκα το Χίλια Εννιακόσια Είκοσι Eφτά (1927) στα Καλύβια, στα καμένα τα καλύβια, εκεί στο Παλιοχώρι που λέμε, στο Μαυροκκλήσι – Κόρυμβο αυτού ανάμεσα, τοποθεσία Κορύμβου είναι στα Καλοκαιριάσια τα καλύβια. Το χειμώνα πάηναμαν λίγο πιο κάτω, κάνα δυο χιλιόμετρα, στα χ’μωνιάσια στην ίδια περιοχή.
Μέχρι το χίλια εννιακόσια τριάντα δυό ( 1932) το καλοκαίρι, πηγαίναμε στα βουνά της Δράμας. Μέχρι που έγινα εγώ πέντε χρονών δηλαδή. Θυμάμαι όταν περνούσαμε από το Παρανέστ’, θυμάμαι που με είχανε πανωσάμαρα στο άλογο, τα χαράρια από εδώ και από εκεί και με είχαν απάν και κοίταζα στα σπίτια έξω είχαν πιπεριές, κόκκινες πιπεριές, κρεμασμένες να στεγνώσουν σε αρμάθες και κοίταγα και κουλτούμ’σα, έπεσα κατ’ απ’ τ’ άλογο. Το κοπάδ’, θα είχε εξακόσια και παραπάν’ πρό’τα. Ο πατέρας μ’ ήταν μόνος τα’ πάηναμαν από εδώ (Μαυροκκλήσι) κι γυρνούσαν απ’ τους Καντρατζήδες με το θείο το Νικολάκ’ και οι άλλοι από εκεί, τα άλλα τα αδέλφια τ’ από την Αλεξανδρούπολη και έβγαιναν στην Μπουζάλα. Τσέλιγκας ήταν o Μπάρμπα Νίκας από την Αλεξανδρούπολη, που ήταν ο τρίτος στ’ σειρά αδερφός. Πρώτος ήταν ο Θείος ο Νικολάκ’ς, δεύτερος ο πατέρας μ’ ο Γιάνν’ς, ύστερα ήταν ο Μπάρμπα Νίκας, μετά ο Μπάρμπα Ζήσ’, τώρα δεν θυμάμαι αδελφές ποιες ήταν ανάμεσα..
..Το πέρασμα από την Ανατολική Θράκη
Από την Ανατολική Θράκη, από τις Σαράντα Εκκλησιές, το είκοσι δυο (1922) πέρασαν το ποτάμ’ όλοι .Ο θείος ο Νικολάκ’ς ήρθε εδώ στον Κόρυμβο, μετά πήγε στην Δαδιά όπου κατέληξε και έμεινε μόνιμα .Ο πατέρας μ’ σταμάτ’σε με τ’ς Κολαίοι, τον Δήμο τον Κόλλια, ήταν και κουμπαριά, με το Μπάρμπα Μήτρο και με τον πάππο τον Γιαννάκο. Ο παππούς Γιαννάκος, ο αδελφός του παππού μ’ ήταν αυτός, ήταν θειός του πατέρα μ’, αλλά με τον πατέρα μ’ σαν να ήταν μια οικογένεια, ήταν η θειά η Μαρία , θειά Αναστασιά, ήταν τέσσερις κοπέλες. Ήρθαν λοιπόν από εκεί το είκοσι δυό, πέρασαν από εδώ, στο Κ’φόβουνο σ’εκείνο το στάδιο, γιατί είχαν πολλά πρόβατα, δεν χωρούσαν να πάν’ όλ’ μαζί, δυό χιλιάδες είχε ο πατέρας μ’ μοναχά και χώρια ο θείος ο Νικολάκ’ς, χώρια τ’ αδέλφια και χώρ’σαν δεν μπορούσαν όλα μαζί, καθένας είχε τα θ’κά τ’, ενώ ήρθαν από δώ μεριά όλ’ μαζί άρχισαν να σκορπάν μετά οι άλλ’ κατέφ’καν κάτ’. Ο πατέρας μ’ έμεινε εκεί λοιπόν με τον Κόλλια και τον θείο τ’τον Γιάννο, αυτόν τον θείο τ’ τον Γιάννο, τον Γιαννάκο, έμειναν στο Κουφόβουνο, ο θείος ο Νικολακ’ς είχε έρθει εδώ στον Κόρυμβο, οι άλλ’ πήγαν κάτ’, δεν ξέρω μάλλον πήγαν κατευθείαν κάτω Αλεξανδρούπολη, δεν ξέρω.Μόνο ο Νικολάκ’ς σταμάτ’σε εδώ πέρα, από ‘δω έφυγε πάει στην Δαδιά και ήρθ’ ο πατέρας μ’ εδώ. ΄Ενα χρόνο έκαμε στο Κ’φόβουνο, ήρθε εδώ επειδή ψόφ’σαν τα πρόβατα τ’ από στρουμπάρα , πιάνονταν, αγκύλωναν τα πόδια, γιατί πέρα στ’ Σαράντα Εκκλησιές ήταν στέγνα, ξέρα, είχε μπουζλούκι , στριβάρ’ ο τόπος , στριβάρια ήταν, δεν ήταν το ήμερο το χορτάρ’ εκεί ήταν άγρια χορτάρια ενώ εδώ είχε γερά χορτάρια, λόγω το ποτάμ’ και τά πιασε στρουμπάρα και ψόφ’σαν πολλά …‘ξακόσια του ‘μειναν και από κεί μετά ήρθαν όλ’ μαζί εδώ. 
Εδώ ήταν ο Τσαραγκλής ο Γιώργος με τ’ αδέλφια τ’. Αυτός ο Γιώργος ο Τσαραγκλής και ο Κωνσταντής Τσαραγκλής, αδέλφια ήταν, πολλά αδέλφια ήταν και αυτοί. Ήταν εδώ στο Μαυροκκλήσι και από εδώ σταμάτ’σαν μέχρι το …αφού τ’ς γνώρ’σα εγώ κι αυτούς και τη Σταυρούλα, τ’ Στέργιου την γ’ναίκα, μαζί ήμασταν εδώ., τ’ θυμάμαι εγώ μικρά που ήμασταν εδώ. Αυτός ο Χρήστος ο Τσαραγκλής μου φαίνεται ήταν στ’ς Νασταίοι γαμπρός ή ο Κωνσταντής ήταν στ’ς Νασταίοι γαμπρός. Τσαραγκλαίοι, Μποναίοι ήταν εδώ πιο πέρα, εδώ στ΄ Θόδωρου τα χωράφια. Ο Τσαραγκλής είχε το τσελιγκάτο εδώ στο Μαυροκκλήσι, οι Μποναίοι λίγο πιο πέρα, εγκαταστάθ’καν και ο πατέρας μ’ στον Κόρυμβο μεριά, εκεί που ήταν ο θείος ο Νικολάκ’ς. Με τ’ς Μποναίοι, έσμιξαν όλ’ μαζί, με τ’ς Μποναίοι, Τσαραγκλαίοι, όλοι ένα Τσελιγκάτο με τσέλιγκα τον Μπόνια το Γιώργο. Όλοι ένα τσελιγκάτο μέχρι το τριανταδυό (1932) πήγαιναμαν έρχομασταν στα βουνά της Δράμας. Ο θείος ο Μήτρος δεν έρχονταν, μόνο ο πατέρας μ’. Ο παππούς ο Γιάννος, αδελφός του παππού μ’ δεν έρχονταν, σταμάτ’σε δεν έρχονταν στην Μπουζάλα, είχε γίδια κιόλα τότε..
